Deel 2) Duurzaamheid en jeugdzorg

Wat heeft duurzaamheid van doen met de Jeugdzorg en wat is dan de toegevoegde waarde?

Er is noodzaak om in te grijpen; ‘a case for change’. De jeugdzorg blijft niet betaalbaar.

  

We hebben in het verleden geaccepteerd dat er een stevige bureaucratie is gegroeid binnen de jeugdzorg. Ingewikkelde processen (van indicatiestelling tot plaatsing), kortdurende  (en vaak niet aansluitende)  behandelmodules, verstoppingen in de zorgketens (wachtlijsten) en daarop gerichte interventies hebben gezorgd voor een vervuilde procesgang. Vervolgens zeggen we nu, anno 2012, dat we dat niet meer willen.

 

De zorg in Nederland dreigt in zijn geheel onbetaalbaar te worden. Recente onderzoeken van de Universiteit van Maastricht tonen aan dat Nederland met Zweden verhoudingsgewijs de grootste publiek gefinancierde zorgmarkt hebben ontwikkeld. De publiek bekostigde zorg is erg hoog in vergelijking tot het buitenland. [1]

 

   

Daarnaast blijkt uit een publicatie van het Centraal Plan Bureau, dat bij ongewijzigd beleid de zorgkosten per gezin onbetaalbaar worden.

Wat betaalt een gezin aan zorg?

 

•Veronderstellingen 2011-2040:

groei inkomen: 1,75 % pj

groei zorguitgaven: 4% pj

 

Zorguitgaven                                              2011                   2040

2 x minimum loon, 2 kinderen                     42%                    83%

2 x modaal inkomen, 2 kinderen                 23%                    46%

  

•Consequenties: minder vrij besteed baar inkomen + lagere collectieve uitgaven

  

Bron: CPB [2]

 

 

De transitie van taken en verantwoordelijkheden, waaronder de jeugdzorg, naar gemeentes herbergt  potentieel grote beleidsconsequenties.
  1. Risicodragendheid: scherpere zorginkoop kan vergaande consequenties hebben (les van de WMO)
  2. Rol eigen verantwoordelijkheid (compensatiebeginsel in de WMO). Hoe ver reikt de publieke verantwoordelijkheid?
  3. Mega ingrepen niet ondenkbaar
  4. Het ontstaan van nieuwe markten  [3]

Binnen die context moeten keuzes gemaakt worden.

 

Organisaties moeten zich gereed maken voor deze nieuwe omgeving en  scherp kijken naar de wijze waarop de zorg georganiseerd wordt.

  

Binnen de transitie jeugdzorg is het goed voorstelbaar dat de gemeentes reeds vervuilde procesgang gaat inkopen. Het risico dreigt dat dan vervolgens de vervuiling aan het einde van de processen aangepakt wordt en daarmee zorgt voor extra kosten. Daarom wordt vaak gedacht dat duurzaam werken ook duurder is.

 

We beschikken echter over voldoende inzichten en technieken om niet alleen aan de achterkant van een proces de rommel op te ruimen, maar ook om die aan de voorkant te voorkomen.

 

Het gaat dan om intrinsiek betere en ook goedkopere processen. Herman Wijffels  [4] heeft daartoe een zestal richtinggevers benoemd: 

  1. duurzame verbindingen
  2. waar mogelijk zelfvoorzienend
  3. zelforganiserend
  4. nieuwe economische activiteiten
  5. integraal ontwerp
  6. van binnenuit de samenwerking zoekend

 

Deze richtinggevers hebben we als basis genomen  bij de ontwikkeling van gezinshuizen van Gezinshuis.com.

 

We creëren een basaal principe dat aansluit bij een complexe en compacte vraag in de jeugdzorg: een duurzame en correctieve verbinding tussen een uithuisgeplaatst kind en zijn opvoeder.

  

De transitie jeugdzorg herbergt een grote kans in zich om ook lokaal de zorg voor jeugd te verduurzamen. Opvoeding kan en moet weer een maatschappelijk thema worden. Nevenopbrengst is een flinke kostenbesparing.

 


[1] www.oecd.org

[2] Trends in gezondheid en zorg; CPB 2011

 

[3] Finance in de zorg; 09 februari 2012. H. Maarse, MaastrichtUniversity

 

[4] Herman Wijffels; Hoogleraar Duurzaamheid en Maatschappelijke Verandering Universiteit Utrecht.

 

Gezinshuis.com
Rudolphlaan 2
3794 MZ De Glind
T 0342 450 253

F 0342 459 021
info@gezinshuis.com

Laatste Tweet

Te koop : de publicatie over #Remigezinshuizen : ht.ly/iNzd3

2 dagen geleden

Agenda

do okt 10 @19:30 -
Open Avond

Nieuwsbrief

Nieuwsbrief