Een meeloopdag met Daan

Op dinsdag 6 september 2001 met Daan van 10 jaar oud. Hij woont in het gezinshuis van Jannie en André van Ham.

Dinsdag 6 september was het zover en mocht ik een hele dag meelopen met Daan en het reilen en zeilen van een uithuisgeplaatst kind en het leven in een gezinshuis meemaken. Eerst dacht ik 'O jee,  ik heb het al zo druk en dan een hele dag in een gezin, dat is misschien wel wat veel'. Maar achteraf ben ik ontzettend blij dat ik dit gedaan heb. Tijdens een hele dag word je echt ondergedompeld in een gezin en het leven van een kind en heb je alle tijd en aandacht om wat dieper op zaken in te gaan.

Als eerste werd ik bijzonder hartelijk ontvangen met koffie en gebak door de gezinshuisouders van Daan, Jannie en André, in hun prachtige huis in De Glind. Dit huis huren zij van jeugdzorginstelling Joozt-LSG en er is voldoende ruimte voor een groot gezin. Jannie en André wonen sinds drie jaar in De Glind. Daarvoor woonden ze met hun twee zoons in Zaandam. Daar vingen zij als pleegouders uithuisgeplaatste kinderen op en namen ook regelmatig een kind op voor crisisopvang. In Zaandam zorgde Jannie voor de kinderen en had André voor 50% een baan als dirigent en werkte voor 50% bij een financiële instelling. In De Glind is Jannie volledig in dienst van Joozt-LSG en werkt André parttime bij een financiële instelling in Weesp. Speciaal voor mij had hij een dag vrij genomen.

Inmiddels zijn hun twee eigen zonen uit huis en wonen in De Glind hun pleegdochter Naomi van 18, die al meegekomen is uit Zaandam, en vier kinderen van Joozt-LSG: Daan van 10, Willem van 12, Carla van 13 en Klaas van 16. Ook is er een allerliefste hond, kippen, konijnen, geiten en komt er volgende week een mini-paardje bij. Volgens Jannie is de hond de beste therapeut, waar vooral Daan altijd mee kan spelen en zijn verhalen en knuffels aan kwijt kan. Daan heeft heel veel aandacht nodig. Hij vraagt er zelf ook om: 'Mag ik aandacht?'.

Daan is een heel druk kind met ADHD, maar gelukkig mag hij bij de familie Van Ham druk zijn en is het nu een blij kind. Dat is wel eens anders geweest. Daan is samen met zijn drie broertjes uit huis geplaatst omdat zijn ouders niet voor hen kunnen zorgen en het thuis heel slecht ging. Toen hij net bij de familie Van Ham kwam wonen,  sliep hij slecht en gebruikte hij medicijnen voor zijn ADHD-verschijnselen. Op de foto's uit die tijd zie je een bleek gezichtje met donkere kringen onder de ogen. Met heel veel zorg en aandacht zijn de familie Van Ham en Daan nu zover dat hij geen medicijnen meer hoeft te gebruiken en goed slaapt.

Inmiddels ben ik wel heel benieuwd naar Daan en ga ik samen met Jannie en André naar de school van Daan. Daan gaat elke dag met een busje naar De Meerwaarde, een school voor speciaal onderwijs voor leerlingen met leerproblemen. De school is in Barneveld, ongeveer 8 km van

De Glind. Wij mogen zijn favoriete les meemaken, de gymles. Dolenthousiast worden we verwelkomd door een vrolijke Daan die er trots op is dat iemand helemaal voor hem een hele dag in De Glind komt meelopen. Ook de juf en de gymleraar zijn op de hoogte van onze komst en leggen uit dat de kinderen op deze school over het algemeen niet te veel prikkels tegelijkertijd kunnen verwerken. Daar krijgen ze een punthoofd van en raken over hun toeren. De leerkrachten hebben dan ook kleine klassen van 15 kinderen, die ze op maximaal drie niveaus kunnen benaderen. Ontzettend fijn dat kinderen met autisme en ADHD naar zo’n fijne, bijzondere school mogen en zich kunnen ontwikkelen.  

Na de gymles hebben André, Jannie en ik nog even tijd om verder te praten. Het is overduidelijk dat zij het hart op de juiste plaats hebben zitten en al voor heel veel kinderen veel betekend hebben.

We bladeren door oude fotoalbums en daar komen de pleegkinderen een voor een voorbij: Sylvia, die medicijnen studeert in Amsterdam en bij wie ze volgende week op bezoek gaan. Maar ook Kimberley waar ze veel pijn van gehad hebben omdat ze als puber alle uitersten opzocht en veelvuldig in de problemen kwam. Nu woont ze op zich zelf en heeft een baan als kapster. Germaine, die als vijfjarige bij hen kwam voor crisisopvang en nog niet zindelijk was en als een aapje in de gordijnen klom. Na een half jaar kon hij als een normaal jongetje geplaatst worden in een pleeggezin van twee moeders in Kampen. Ze ontvangen nog elk jaar kaartjes van hem.

Maar ook Chris , die zo zwaar beschadigd is dat hij geen geweten meer had en uiteindelijk in een gesloten inrichting geplaatst moest worden.

In De Glind mogen Jannie en André maximaal vier pleegkinderen in hun gezin opnemen. Per kind ontvangen zij daarvoor een budget van € 250,00 per maand. Uiteraard is dat geen vetpot en wordt er gretig geshopt op marktplaats.nl en in het groot eten en drinken ingekocht. Twee dagen hebben ze van Joozt hulp in de huishouding en mogen de kinderen gratis gebruik maken van het zwembad en kiezen voor twee activiteiten per week. André en Jannie benadrukken dat ze het erg goed hebben. Uiteraard is de zorg voor de kinderen 24 uur per daag. Maar een weekend in de maand gaan de kinderen naar een logeerhuis en hebben zij tijd voor zichzelf en elkaar. Vergeet niet dat het een gewoon echtpaar is, dat overduidelijk ook tijd voor elkaar nodig heeft en die tijd maken ze dan ook. Gezellig naar de stad en samen uit lunchen. Ook hebben ze vijf weken vrij dan gaan ze naar hun huis in Duitsland waar ze ook regelmatig met de kinderen komen. Daan spreekt al een beetje Duits.

Om half vier komen Daan en Willem uit school. Tijd voor mij om samen met Daan de omgeving te verkennen. De Glind is een prachtig landelijk gelegen dorp met heel veel kindervoorzieningen, zoals een prachtige kinderboerderij en een schateiland. Helaas regent het pijpenstelen dus met een geleende jas van Jannie rennen Daan en ik overal langs. Daan is een heerlijk spontane gezellige jongen. We praten honderduit over voetbal, auto's, school, De Glind en André en Jannie - die zijn heel lief en daar woont hij heel graag bij. Tenslotte ga ik met Daan naar drumles, wat een lawaai, ik heb nog nooit iemand met zo veel plezier zo hard op de drums zien maar vooral horen slaan. Grote bewondering heb ik voor de muziekleraar die met engelengeduld twee kinderen probeert te laten tellen en ritme te laten voelen.

De meeste kinderen in De Glind hebben heel veel nare dingen meegemaakt, kunnen zich moeilijk concentreren en hebben heel veel aandacht nodig, die mensen als André en Jannie hun kunnen geven; een warm gezin waar kinderen een veilig thuis hebben. Geweldig, dat er mensen zijn die zo onbaatzuchtig voor kinderen willen zorgen. Dat is zeker niet altijd eenvoudig; voor elk kind moet een hulpverleningsplan opgesteld worden waarin doelen worden geformuleerd. Daarnaast heeft elk kind een voogd, die regelmatig op bezoek komt en waar de kinderen door de vele wisselingen meestal geen zin in hebben. En dan zijn er natuurlijk ook nog de biologische ouders. Deze zijn en blijven voor alle kinderen heel belangrijk en zijn doorgaans betrokken bij het pleeggezin.

Na gezellig meegegeten te hebben, neem ik afscheid van alle kinderen en de familie van Ham.

Nog steeds hoor ik de volgende woorden van Jannie in mijn hoofd: 'Iedereen die een plek heeft in zijn hart heeft een plek in zijn huis. Ik wou dat ik nog meer kinderen een veilig thuis in ons gezin kon bieden en ook weer af en toe een kind in crisis mag opvangen.'

Helaas gaat dat niet. Er mogen in het gezinshuis van de familie van Ham maar vier pleegkinderen wonen.

Mijn conclusie is dat het wonen in een gezinshuis voor Daan, en ik denk voor veel uithuisgeplaatste kinderen, een hele goede oplossing is. Kinderpostzegels zet zich in voor kwetsbare kinderen op het gebied van veiligheid en ontwikkeling. Wij vinden het belangrijk dat alle kinderen een veilig thuis hebben. Een dag in het gezin van de familie Van Ham heeft mij laten zien hoe belangrijk het is dat Kinderpostzegels gezinshuizen en pleegouders ondersteunt om meer kinderen een veilig thuis te bieden. 

Ilja van Haaren

directeur Stichting Kinderpostzegels Nederland