Even voorstellen; Ik ben Eline, 19 jaar en ik zit in het derde jaar van de studie SPH en loop een jaar

lang, 4 dagen in de week, stage in het Riekeshuis in Delden.

Er werd mij gevraagd om een stukje te schrijven over hoe het is om stage te lopen in een gezinhuis, wat ik daar al heb meegemaakt en hoe ik dat beleef. Ik heb lang nagedacht over hoe ik dat zou gaan omschrijven, met de woorden klein en groot kom ik een heel eind.

In het gezinhuis gaat het immers om kleine mensen met een groot verleden. En hoe kunnen wij, grote mensen, die kleine mensen dan helpen?. Ieder klein stapje heeft naar mijn idee voor deze kinderen al een groot effect. Het gevoel dat je iets voor een kind kan betekenen en dat je iets kan bereiken is heel groot. Ook ieder klein glimlachje, grote lach, of een kind dat bij je komt zitten op de bank is heel groots. Soms grote strijd hebben, je op dat moment heel klein voelen, maar achteraf beseffen dat je hiermee vertrouwen en duidelijkheid bij een kind bereikt is groots.

Het woord gezin is in dit verhaal ook heel groot. Kinderen in je gezin opnemen en er dus altijd voor de kinderen zijn is groots. Met kinderen praten over kleine dingen maar ook over grote toekomstplannen. Lol hebben met elkaar over kleine dingen. Voor mij als stagiaire is het mogen en kunnen meedraaien in een gezin en een klik hebben met elkaar groots.

Tot slot; naast de ervaring en kennis die ik op doe in het gezinhuis krijg ik ook de mogelijkheid om me in een groter gebied te oriënteren. Zo heb ik 2 dagen meegelopen met een gezinsvoogd en kan ik gesprekken bijwonen met gedragswetenschappers en therapeuten. Dit maakt dat ik een compleet beeld krijg van alle instanties en organisaties rondom een gezinhuis.