Marcel Brouwer        

"Dit is mijn ding, werken met en voor kinderen!"  

Mijn naam is Marcel Brouwer, ik ben 36 jaar en woon samen met mijn vrouw en twee zoons (8 en 1,5 jaar) in Leeuwarden.

In 1997 ben ik in een 'Browndale huis' gaan werken. Dit is een intensieve vorm van therapeutische behandeling van kinderen tot 12 jaar. Samen met zes kinderen en drie collega's heb ik hier drie jaar gewoond en gewerkt. Deze drie intensieve jaren hebben bijgedragen aan mijn persoonlijke en professionele ontwikkeling. Dit is mijn ding, werken met en voor kinderen! 

In 2000 ben ik gaan werken met licht verstandelijk beperkte kinderen en jongeren/jong volwassenen tot 23 jaar bij stichting Tjallinga Hiem. Ik heb dit gedaan als pedagogisch medewerker op diverse behandelgroepen, als ambulant werker en als activiteitenbegeleider op een arbeidstraining centrum. Vanuit mijn nieuwsgierigheid, maar ook om mijn steentje te kunnen bijdragen aan de organisatie, ben ik drie jaar lid geweest van de ondernemingsraad aldaar. Vanuit onze -mijn vrouw en ik hebben elkaar ontmoet bij Browndale- achtergrond en wens zijn wij een gezinshuis begonnen. Mijn vrouw was fulltime gezinshuisouder en ik verrichtte parttime de bovenstaande activiteiten. Dit hebben we ongeveer vijf jaar volgehouden. We hebben dit werk altijd met veel plezier gedaan. Maar dit werk in combinatie met een jong kind/gezin en onze persoonlijke ambities heeft ons doen besluiten om te stoppen. Echter met een aantal jongeren -inmiddels volwassenen en zelf ouders- hebben we nog steeds een leuk contact! 

Omdat ik nog geen op de hulpverlening gerichte opleiding had, ben ik in 2002 begonnen met de opleiding Sociaal Pedagogische Hulpverlening. Deze heb ik na drie jaar afgerond. Tijdens de studieperiode heb ik Methodische Werkbegeleiding gegeven aan andere studenten. Enerzijds vanuit eigen belang, om studiepunten te verdienen. Anderzijds had ik op dit gebied wel de nodige ervaring opgedaan om met anderen te delen. Het doel van de Methodische Werkbegeleiding was om een balans te vinden in het spanningsveld van, studie, werk en privéleven. Het SPH diploma bood mogelijkheden om mijn horizon in de hulpverlening nu meer te verbreden. Vanaf 2006 ben ik werkzaam bij Bureau Jeugdzorg. Ik ben hier gestart op de afdeling Indicatie en Casemanagement. Later ben ik overgestapt naar de afdeling Jeugdbescherming, waar ik de laatste jaren werkzaam ben als gezinsvoogd. Een zeer interessante en breed georiënteerde baan. Je werkt in de eerste plaats met gezinnen, maar ook met alle betrokkenen (justitie, hulpverlenende instanties, justitie, onderwijs, overheden, etc.) daar omheen.  Mijn motto: 'doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg!'

In hulpverleningsland werkt nog steeds iedereen vanuit zijn of haar rol. Die rollen moeten er ook zijn, maar dan wel met een gezamenlijk doel; bijdragen aan een positieve ontwikkeling van het kind. Ik vind het erg belangrijk om naast elkaar te gaan staan. Samenwerken! Niet te lang stil te staan bij de onmogelijkheden, maar daar waar nodig samen op zoek te gaan naar mogelijkheden!